Bir çift gözün arkasından bakar gibi
Bir sevgiliye el sallar gibi
Bir Annenin Vedası, Bir çocuğun güle güle demesi gibi
Bakar kalırsın bazen bir Şehre.
Kimse anlamaz seni; ne hissettiğini ve neler gördüğünü o bir bakışta.
Bakar kalırsın…
Bazen bir minareye bazen bir cami avlusuna bazen de bir kaldırım taşına.
O an durur hayat senin için.
O an kalmak istersin sadece o anda kalmak istersin.
Bakar kalırsın…
Geçmiş gelir geçer, anılar gelir geçer, mutluluklar mutsuzluklar, acılar hüzünler, dostluklar düşmanlıklar, çocukluğun gençliğin, aşkların nefretlerin, dizlerinin ilk yarası, kalbinin ilk sızısı, dost dediğin, dost bildiğin, düşman görüp sevgiyi tattığın, çok sevip ihaneti gördüğün, acılarını mutlulukla değiştirenin, ne varsa gelip geçer o an aklından. Bakar kalırsın…
Bakar kalırsın…
Boş olduğunu bildiğin o dar sokaklara,
Kaldırımda büyütmeye çalıştığın ıhlamur ağacına.
Perde arkasından yoluna bakanların boy boy çocukları olduğuna.
Başını okşayıp selam veren insanların artık susmuş konuşamaz oluşlarına.
Bakar kalırsın…
Bahçeye diktiğin nar ağacının yokluğuna,
Duvarlara kazıdığın hatıraların yok oluşuna.
Her şeyiyle damarlarına işlemiş bir şehrin senden kopmuş olduğuna.
Bakar kalırsın…
Bir Bakış, Bir An, Bir Hayal, Bir Anı,
Bir Varmış Bir Yokmuş.
Bakar Kalırsın…
11.07.2026
İstanbul Samsun
Otobüs Yolculuğu.
Faruk Akkurt 
Yorum bırakın