Neden böyle oluyor bazen bilmiyorum. Öyle bir sessizlik çöküyor içime, öyle bir yorgunluk doluyor yüreğime, öyle bir acı oturuyor ki göğsüme nasıl anlatsam nasıl tarif etsem bilemiyorum.
Gözlerimin ışığı sönmüş, yüreğimin ateşi sönmüş, küllerim savrulmuş hissediyorum çook uzaklara. Geçmişe takılmak diyemem bu duyguya. Gelecek için endişelenmekte değil. Saçma sapan bir duygu. Adını koyamadığım ama dibine kadar hissettiğim kendime yakıştıramadığım ama üzerimden de atamadığım bir duygu işte.
Böyle bir şeyi yazmakta zor okumakta. Belki de bana iyi geleceğini düşündüğüm için yazmaya çalışıyorum ama onun da iyi geldiğine emin değilim.
Bir çiçek açsa şimdi uzaklarda
Kokusu gelse buram buram uzakalrdan
Bir sabah güneşinin ışığı parıldasa üzerimize
Işığın ulaşamadığı yerlere kokusu gelse çiçeğimin
Yaprakları yeşil olsun çiçekleri kırmızı
Toprak koksun bir yaz yağmurunun ardından
Her nefeste dolsun ciğerlerimiz
Çocukluğumuzun mutluluğuyla
Her nefeste dolsun ciğerlerimiz
Mutlu bayramlarda aldığımız bir şeker tadıyla
Birlikte bakalım aynı gökyüzünde uçan uçurtmalara
Salınan kuyruklarına bağlayalım dertlerimizi
Bırakalım ipleri uçup gitsin ne varsa elimizde yüreğimizde
Uçup giden bir uçurtma kadar hafifleyelim ve özgürleşelim
Özgür kalsın ruhumuz özgür kalsın bedenimiz ve hayallerimiz
Faruk Akkurt 
Yorum bırakın