Nedendir Bilemiyorum ama bazen kalemi kağıda dokundursam uçup gidecekmiş, parmaklarımı klavyenin üzerine değdirsem kelimeler birbiri ardından koşacakmış gibi geliyor. İçimde öyle çok kelimenin biriktiğini hissediyorum ki öyle çok şey aktarmak istiyorum ki dışarıya anlatması gerçekten imkansız gibi.
Bir durygu tarifi yada hislerimin dışa vurumu gibi gelsede aslında sadece bir rahatlama yöntemi sanırım benim için yazmak. Ne yapacağımı bilemediğim anlarda elime kalemi aldığım çoktur. Bazen bir kelime yazar bırakırım bazen o kelime gelmez aklıma sadece bir kareyi çizgilerle doldururup yada bir fırtına görseli karalarım ama o kalem elimdeyken rahatlamış gibi hissederim kendimi.
Bazen de öyle çok dolarki içim bir sayfayı çapraz tutup başlarım aklımdan geçenleri yazmaya. Birine içimi döker gibi yada hırsımı çıkarır gibi yazarım. Sen diye başladığım cümleyi siz diye bitirebilir ya da lütfen diye bitirdiğim bir cümleden sonra yenisine ağır hakaretlerle başlayabilirim.
Dedim ya bazen sadece yazmak için yazar insan diye. Bende de durumlar tam olarak böyle…
Faruk Akkurt 
Yorum bırakın